06-53461596 contact@carlz.nl
Funshoppen. Ik krijg er nooit genoeg van.

Funshoppen. Ik krijg er nooit genoeg van.

Als creatief communicatie-adviseur kom ik bij veel winkeliers over de vloer. Winkeliers van diverse pluimage. Kleine en hele grote. Zij vragen mij een kijkje in hun winkel te nemen en vervolgens met nieuwe, creatieve ideeën te komen. Die ideeën kunnen betrekking hebben op van alles en nog wat. Ik moet een spaarsysteem ontwikkelen bijvoorbeeld. Of een uitverkoopactie bedenken. De klankvriendelijkheid van het personeel moet getoetst worden. De sfeer in de winkel(s) of de presentatie van de producten moeten verbeterd. De communicatie (signing) in de winkel(s) geoptimaliseerd. En nog veel meer van dat soort zaken. Voor mij is zo’n winkelanalyse één groot feest. Het is funshoppen in optima forma. Ik kom zoveel wonderlijke zaken tegen!

Neem die viswinkel. Zo groot heb je ‘m nog nooit gezien. En wat een presentatie! Fantastisch. Maar telkens als een medewerkster een zure bom voor een klant uit de bokaal pakt, neemt ze de kleinste. Terwijl elke zure bom 1 euro kost. Waarom pakt ze dan niet altijd de grootste die zij kan vinden (terwijl ze zegt: ‘zo de grootste is voor u!).
Of neem die gastheer bij dat museum. Hij controleert – keurig in pak -entreebewijzen, scheurt ze door, maar hij kijkt geen enkele bezoeker met een glimlach aan. Sterker nog: hij wenst zijn gasten niet eens een fijn museumbezoek!
En dan die nieuwe bloemisterij waar ik een ochtend mocht meekijken. Komt er een klant binnen met een bos rozen die zij gisteren gekocht had. Helemaal verlept. Zegt de bloemist: ‘ja mevrouw, het blijft een natuurproduct en ik heb gezegd schuin afsnijden en op lauw water…’.
En als je denkt dat je alles gehad hebt, die autodealer tenslotte. Is meer dan een half uur in gesprek met een potentiële klant (ik luister op afstand mee) en hij laat de klant notabene afscheid nemen zonder dat hij zijn naam en telefoonnummer heeft gevraagd en genoteerd.

Nee, dan die moderne bakkersketen die mijn advies wilde voor de introductie van een in eigen huis huis ontwikkelde hartige snack. Toen ik een aantal winkels van hen bezocht had, viel mij één ding als eerste op. Alle verkoopmedewerkers zagen er in hun frisse bedrijfsoutfit picobello uit en ze waren allemaal even klantvriendelijk en professioneel. En die nieuwe snack? Ja, die was in zo’n professionele en warme omgeving ook zonder mijn advies wel een succes geworden, vermoed ik…

 

Er was eens een mannetje…

Er was eens een mannetje…

 

Ideeën hebben. Ken je dat? Dat je op je fiets, in de auto, onder de douche, op het station…’t geeft niet waar, een inval krijgt. Zomaar. Aus Blaue hinein. Als een donderslag bij heldere hemel. Pats, daar is-ie: een idee dat je niet meer loslaat. Een idee voor een kopregel. Voor een actie. Een TV-programma. Voor een lied. Een idee voor een nieuw product, een nieuw verhaal, voor een nieuwe manier, kortom een idee. Heb jij dat nou ook?

Sinds mijn vroege jeugd heb ik ideeën. Ze ontstonden al heel vroeg in mijn hoofd, met vaste regelmaat, zoals eb en vloed. Ik was een jaar of vijf, zes, toen ik mijn eerste idee kreeg. Ik weet ’t mij nog altijd te herinneren. Het was ‘mijn eerste grote idee’ in de vorm van een vierregelig rijmpje en het ging zo:
‘Er was eens een mannetje. Dat mannetje had een plannetje. Het plannetje was weg. O wat had het mannetje een pech’. Dit was in feite mijn eerste ‘creatieve brainwave’. Een idee over een mannetje dat een idee had. En dat mannetje met dat idee, met dat plannetje… dat ben ik later zelf geworden. En ik ben het nog steeds.

De EuroCollection, Nuts to Go, Happy Hanky, Scents of Cities, De Poepsjaal, Buss&Dine, Album Cover Collection, Bottle Art Originals, A Man’s World, De Nederlandse Bal Collectie, De Dummy Collection, Cosmic Tubes, Dwarsligger Boekenkast, De Europese Kadobon, Kusjes, Het Stond in de Krant, Fust Marten & Fust Oopjen, Fireplace Greetings, Gilette Hang-up System, Golfworks, Het Positieve Ondernemersboek, De Oranje Polka, Kleuteren voor Managers, YV Roomspray, Carton Chair, De Blije Fietser, Plekband, Nespresso Lamp, ShuffleCard, De WK Versgras Hanger, Hollands Boontje, Haagse Parels, Grolsch Tafelkleedhanger, Can Light, Care Concept, De Ochtenstond, Captions To Laugh… ideeën op elk gebied te over.

Het zijn zomaar wat ideeën die ooit eens mijn hoofd inschoten en mij niet meer loslieten. Ongetwijfeld heb ik er hier nog een aantal vergeten. De meeste van die ideeën kwamen nooit verder dan mijn hoofd, sommigen haalden het als dummy, andere kregen hun bestaan in de echte wereld.
Maar ach, dat laatste is niet eens het belangrijkste voor een ideeënman als ik. Het gaat bij mij om het hebben van ideeën. Die niet-aflatende stroom van creatieve impulsen die voor mij het verschil maken tussen saai en enerverend, tussen gezapig en spannend, tussen dood en leven.
Ideeën in mijn hoofd. Ze maken mij soms de gelukkigste mens van de wereld!

Carl Schipper / CARLZ/Formatie Schipper
Creatief- en conceptdenker

Geestelijk Knuffelen. Wanneer doe jij het?

Geestelijk Knuffelen. Wanneer doe jij het?

Het is wetenschappelijk bewezen dat knuffelen een positieve invloed heeft op onze gezondheid. Als je iemand een welgemeende omhelzing of oprechte aai over de bol geeft, maken zowel jouw hersenen als die van de ontvanger de stofjes dopamine en endorfine aan. Deze zogenaamde neurotransmitters doen ons direct beter voelen, nemen pijntjes weg en geven ons humeur een positieve ‘boost’.

Dat wetende, is het vreemd dat de gemiddelde mens – en daartoe reken ik ook mijzelf – dagelijks zo weinig knuffelt. Oké, ik zal niet zeggen dat ik nooit knuffels geef en ontvang, maar om nu te beweren dat ik de hele dag de Grote Knuffelbeer ben voor mijn omgeving… nee, dat niet. Helemaal niet erg. Wat niet is, kan nog komen, toch?

Bovendien blijkt, dat je die lekkere stofjes ook op tal van andere manieren kunt vrijmaken in je hersenpan. Gewoon door aandacht te geven aan de mensen in je omgeving. Naar ze te luisteren.
Echt tijd voor ze te nemen. We noemen dat ook wel Kwalitatieve Aanwezigheid. Ik noem het Geestelijk Knuffelen!

Ik geef een voorbeeld: een mevrouw komt een bakkers- annex koffiezaak binnen. Het is een regenachtige dag. De vrouw oogt moe. Een beetje eenzaam ook. En ze is behoorlijk nat geregend.
Nu komt het dopamine-endorfine-momentje: de eigenaar stapt achter zijn toonbank vandaan en spreekt haar persoonlijk aan. Hij vraagt of hij haar blij kan maken met een lekker kopje koffie. Of hij haar natte jas op de kapstok bij de verwarming mag hangen. En als hij haar het kopje koffie serveert, presenteert hij de plaatselijke lekkernij erbij. Van het huis, zegt hij. Kijk, zo kan je ook knuffelen. En elke dag is er wel een momentje dat het kan. Op je gezondheid!

Carl Schipper / Formatie Schipper
Creatief- en conceptdenker

GEWOON OUD!

GEWOON OUD!

Zoals het bij de bakker op de hoek is, zo is het ook in het echte leven. Wat van gisteren is, bestempelen wij al snel als Oud. O, wil je Nieuw? Nee, Nieuw komt morgen! Nieuw is populair. Bij ons allemaal. Nieuw is een toverwoord. Nieuw is beter. Lekkerder, Gezonder, Mooier en spannender. Weg met Oud, zegt ons brein!

Het Oud en Nieuw-denken, we komen het overal tegen. Neem het Journaal. De mode. De techniek. Ons werk. In de wereld waarin wij leven, moet alles sneller, geavanceerder, dynamischer en vooral Nieuw zijn! En dientengevolge is al het andere in onze beleving al snel Oud en geschikt voor de uitverkoop…
Op deze plek doe ik graag een pleidooi voor Oud. Laten we het Oude blijven koesteren. Laten we onze tradities in ere herstellen. Gewoonten van toen in acht blijven nemen. Ideeën van vroeger een kans blijven geven. Proza en poëzie van toen blijven lezen. Klanten van het eerste uur extra verwennen. Vrienden van vroeger omarmen. Gerechten van toen blijven eten. Van mijn part van het brood van gisteren weer broodpap maken (met een klontje echte roomboter!). En laten we blijven genieten van wat ooit van gisteren was en gewoon goed is. Doet u mee?

THAT’S THE SPIRIT!

THAT’S THE SPIRIT!

‘Ik denk dat ik het wel kan.’

Elke ondernemer die groeit heeft ze nodig: medewerkers. En als je ze nodig hebt, dan heb je als werkgever natuurlijk het liefst medewerkers die goed en bedreven zijn in hun vak. Medewerkers die weten wat ze te doen staat. Ervaren mensen, zeg maar. ‘Ervaren’, vreemd woord eigenlijk…
Het woord ‘ervaren’ komt van het Duitse ‘erfahren’ dat ondervinden betekent. Iemand die ‘ervaren’ is, heeft dus iets (wat dat dan ook zou mogen zijn) aan den lijve ondervonden. Hij heeft het ooit al eens meegemaakt. Met andere woorden: als u adverteert met ‘Gezocht een ervaren verkoper M/V voor de bakkerswinkel’, mag u verwachten dat er dames en heren reageren die al eerder in een bakkerswinkel werkten en weten wat zij moeten doen. Prima! Maar wat nou als een volslagen onervaren sollicitant bij u aanklopt voor deze baan? Iemand die nog nooit heeft ondervonden hoe het in het bakkersbedrijf reilt en zeilt? Hoe is uw reactie dan?

Persoonlijk ben ik een groot fan van de 9-jarige filosofe Pippi Langkous die als motto had: ‘ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan’. That’s the Spirit! Dát is de mentaliteit die je als werkgever wilt zien bij een sollicitant. Mensen met durf – ook al zijn ze onervaren – kunnen een grote aanwinst zijn voor je organisatie. Ze zijn niet bang. Ze zijn leergierig. Ze doen dingen gewoon. Omdat ze denken dat ze het kunnen. Dat zouden meer mensen moeten doen!

HET ELEMENT VAN NIEUWHEID.

HET ELEMENT VAN NIEUWHEID.

Onderzoek toont aan dat veel managers weinig openstaan voor echte vernieuwing. Onbekend maakt immers onbemind. In dat licht is het des te vreemder, dat diezelfde managers hun (externe) adviseurs aansturen met briefings waarin ‘out-of-the-box’ denken en doen ten zeerste wordt aangemoedigd. Bij die aansporing ben je als creatief denker op je hoede. Want hoewel opdrachtgevers creatieven inhuren voor nieuwe en creatieve ideeën, is het bekend dat de meest opzienbarende creatieve voorstellen het eerst sneuvelen. ‘Een ontzettend goed idee, maar dit is voor ons een brug te ver’. Of: ‘nee, hier zijn wij nog niet aan toe’, doen opdrachtgevers het vriendelijk af.

Out-of-the-box-creativiteit afwijzen is overigens van alle tijden.
In 1913 bracht Igor Stravinsky voor het eerst zijn nieuwe compositie Le Sacre du Printemps ten gehore in Parijs. Tot dat moment, waren de meeste muziekstukken voor ballet voorzien van traditionele muziek. Sierlijk en harmonieus. Maar dit stuk was anders! Stravinsky had opzettelijk onharmonische notities erin verwerkt en daar moesten de Parijse oortjes even aan wennen. Nog voor de eerste pauze stond de hele zaal op z’n kop en moest de politie fel protesterende bezoekers tot rust manen. Ontdaan door de reacties van het publiek, vluchtte Stravinsky het theater uit.

De geschiedenis leert dat het zo gek nog niet was wat hij gecomponeerd had. Het was gewoon even wennen. Het was nieuw. Of beter gezegd: vernieuwend. Net zoals het altijd ‘even wennen’ is wanneer je een nieuwe creatie aan je opdrachtgevers voorlegt. Creatief werk wordt namelijk altijd gekenmerkt door ‘het element van nieuwheid’. Creatief werk wijkt altijd af van de status quo. Het moet zich namelijk nog bewijzen. Wie durft?